Google hoekie vir eensames

by  |  09-Jun-2017 09:09

Die oorlewendes het duidelik onder mekaar begin vry en saamgekoek in groepies met geloof in die gesegde: soort soek soort. Behalwe my 16 jaar in Kaapstad is daar ook nog: 6 jaar Franschhoek, 5 jaar Sandveld [Kapteinskloof], 11 jaar Oudtshoorn, 16 jaar Rooi Els [Strandhuis], 5 jaar Stilbaai, 5 jaar Robertson en nou in my 4de jaar op Onrusrivier. Daar was nog dosyne der dosyne Griekwa-gesinne werksaam op plase en die dorpe. Is daar byvoorbeeld digters (of digkunste) wat jy sou wou aandui as moontlike voorlopers tot hierdie unieke aanslag van jou verse? Die digter was miskien so besig om te lééf dat hy nie besef het die tyd gaan so vinnig verby nie? Vir my moet daar beweging in die gedig en by wyse van uitbreiding in die bundel wees.

google hoekie vir eensames-60google hoekie vir eensames-16google hoekie vir eensames-90

Met agting vir sy vak.” My literêre agtergrond was skamel. Jan het my geleer wat is die grein en vesel van jou taal in jou mens- en medemenswees, nie in jou “Afrikanerskap”, die pingpong balletjie tussen staatskool en kerk nie Hierdie anker gebruik ek in my gedig SWARTVINKJAG: vang kwikstertjie sondag in jou wip . Die Bantoestans kom onmiddellik hierna met: sewe swartvinke langs die spruit . En dan die swart seuntjie wat die anker optrek in die slot van die gedig: toe skree ons klonkie ghawoele: “jy lieg, tokkelossie het self gesê: .

laksman se hartjie rou insluk en dood sit wydsbeen in jou mik” .

Die woord agtergeblewenes moet uit ons taal verwyder word en vervang word met die verontagsaamdes. Ek is een van en met hulle, en versot op die onvolprese adel onder hulle. Ervaring is onskuldig en deel van ons inisiasie tot menswording….lewenslank. Pieter, die indeling van jou bundel vind ek nie net interessant nie, maar besonder knap gedoen; veral aan die hand van die afdelingstitels: . (Jy is ook welkom om van die woorde uit te sonder wat vir jou persoonlik van waarde is of plesier verskaf.) Dit kom vanself. Die streektaal is byna oorheersend, maar nie van ʼn besondere streek nie. ʼn Bundel wat talle en talle ontroerende verse bevat. En dan ook verse wat jou winduit slaan op die krop van jou maag. Die slotgedig met die effense wysiging: “Toe ek my kom kry” reik ook na die titel terug en volvoer as ’t ware die spanningselement wat dus vroeg reeds aanwesig is.

Hoe het jy hierdie indeling bepaal en waarop fokus elkeen? Ek dink so 20 het of die emmer geskop of besluit hul moet elders vir bedmaats soek. As rondreisende akteur het ek vir 3 jaar dwarsoor die land gedoen en as ek ʼn onbekende woord hoor, het ek hom in my kopargief gestoor. Jou bundel bruis van lewenskragtigheid, ten spyte van die vreeslose konfrontasie met tydsverloop en eindes.

Klankspanning, teruggrepe, kontrastering is middele tot voortgang.

Community Discussion